Olivier is onze speurneus. Onze Spieksman. Op een of andere manier heeft hij fijn afgestemde voelsprieten, altijd op zoek naar nieuw wijnmaaktalent. Die jonge honden in het veld die kwaliteitswijn kunnen maken. Het blijkt dan ook bovengemiddeld vaak verstandig om die voelsprieten serieus te nemen, ze te volgen.
Mede daardoor hadden we begin dit jaar (2024) het genoegen om Jonathan Maunoury te ontmoeten. Het bleek al snel een aangename. Dat wist Olivier natuurlijk al, maar de rest van de Pieksmannen maakten terstond gretig kennis.
Jonathan ontving ons met open armen. Al gauw werd het een gezellig en informatief samenzijn. Zo een moment waar je iemand razendsnel leert kennen. Jonathan vertelt, over wijn maken, hoe dat allemaal begon, hoe hij het ervaart, de keuzes die hij maakt. Over zijn wijnen, de verschillen, en overeenkomsten. Vraag, antwoord, grapje tussendoor, volgende vatmonster proeven.
We keken Jonathan nog eens diep in zijn ogen aan. Toen keken we nog eens diep in ons -steeds weer bijgevulde- proefglaasje. Het was duidelijk, laat monsieur Maunoury als-je-blieft onze nieuwe Loire trouvaille zijn. En zo geschiedde. Maar dat wist Olivier natuurlijk al.
Over Jonathan
Geboren in Normandië en werkzaam als engineer in Brussel. Achteraf bezien kun je je niet voorstellen dat Jonathan Maunoury begenadigd wijnmaker zou worden. En toch is het gebeurd. Een plotse maar enorme drang naar vrijheid trof hem, en toen ging het snel.
Hij zei vaarwel tegen zijn leven in Brussel en ging Oenologie studeren in Beaune. Hij raakt gefascineerd door biodynamie en gaat stage lopen bij een aantal grootheden die de Franse wijnwereld heeft voortgebracht. Ervaring doet hij namelijk op bij Marc Angeli, Pierre Gonon, Vouette & Sorbée en Bertrand Gautherot.
Uiteindelijk vindt hij een eigen plek: In 2017 neemt Jonathan een wijnbedrijf over in Vaudelnay, ten zuidwesten van de stad Saumur, hartje Loire. Hij start meteen met biodynamisch werken op de 5 hectare nieuw verworven velden (die al bio waren sinds 1998, dat scheelt), aangeplant met Cabernet Franc, Pineau d'Aunis, Grolleau en Chardonnay. Naast de gebruikelijke biodynamische preparaten krijgen de wijngaarden ook behandeling met infusies van brandnetel, paardenstaart, wilg, smeerwortel en plantenmest.
Zijn wijngaarden kennen een ondergrond van tuffeau, een specifiek krijtachtig, fijnkorrelig kalksteen, typisch voor de Loire. In vroegere tijden werden er kathedralen en kastelen van gebouwd. In latere tijden kan het een troef zijn in de aanpassing door klimaatverandering. Tuffeau is een goed water regulerende ondergrond: bij veel neerslag heeft het een drainerende functie, bij te weinig neerslag fungeert het als vocht vasthoudende spons.
Een bijzonder terroir-onderdeel dus, die doorwerkt in zijn wijnen.
In de kelder werkt Jonathan met precisie en met een wetenschappelijke invalshoek, zodat het wijnmaakproces met minimale interventie kan plaatsvinden. Hij filtert en klaart niet en gebruikt amper sulfiet. Toch zijn zijn wijnen stabiel, mede door langere rijping op vat in en in fles, een truc die hij leerde van Pierre Overnoy.
De wijnstijl van Jonathan is er één die we niet eerder proefde: z'n wijnen hebben een open karakter, zijn fruitgedreven, reflecteren terroir als geen ander en zijn daarmee totaal typisch, benaderbaar en bijzonder.
